Efectivos dos seis parques da provincia axudaron desde o venres para loitar contra o lume
- O lume arrasa o 70% da produción dunha adega de Ribeira Sacra: “A 400 metros, queimaba coma un soprete”
“Era un caos, vivíronse momentos moi intensos” asegura un dos bombeiros do parque comarcal de Vilalba que se desprazou nos últimos días a colaborar nos labores de extinción nos incendios de Ourense. A eles, igual que ao resto de compañeiros dos parques do consorcio de Lugo, activáronos o pasado venres a Xunta e a Deputación de Lugo. A súa intervención xa está desactivada, aínda que non se descarta que se volva a requirir a súa presenza.
A dotación do consorcio lucense compoñíase de doce persoas, con bombeiros dos tres parques da zona Norte, Vilalba, Barreiros e Viveiro, e os tres do Sur da provincia, Sarria, Monforte e Chantada. Contaban ademais con tres bombas nodrizas, tres coches de mando e os reténs organizábanse desde o parque de Monforte de Lemos, con destino toda a fin de semana ao parque da Rúa. Traballaron en quendas de 24 horas, sendo substituídos polos seus compañeiros.
O venres 15, ás 15.00 horas, chegaba a comunicación. E seis persoas emprendían o camiño cara á Rúa, a primeira parada dunha interminable lista de actuacións tratando de salvar distintos núcleos, xa que as súas actuacións, circunscribíanse a zonas urbanas. De feito, a dotación de Viveiro mesmo fixo un alto no camiño, ao requirirse a súa presenza nun incendio forestal en Xermade.
Intervencións
“Na Rúa había unha nave enorme ardendo e tamén ou vertedoiro dela, había moitos produtos tóxicos, era irrespirable”, explican os bombeiros, que lembran o drama humano que supón a perda dunhas instalacións nas que traballaban unhas 200 persoas.
Unha vez finalizado o seu labor alí, desprazáronse a Petín para colaborar na protección das vivendas fronte ao lume. “Alí tamén estaban vos bombeiros de Valdeorras, esgotados e esnaquizados, cando chegamos démoslles unha alegría, porque eramos vos primeiros medios que chegabamos de reforzo”, detallan. Só estaban a UME e as brigadas forestais.
E así todas as xornadas, cunha sucesión de desprazamentos dunha aldea a outra, por estradas estreitas polas que mobilizar os seus camións grandes e pesados resultaba complicado, para intervir alí onde se vía necesario. Como a asistencia nunha residencia de maiores que tivo que ser evacuada, na que había risco de explosión polos depósitos de combustible.
“Vivíronse momentos de moita angustia, en Petín vías ou lume correndo polo pobo e vías a alcaldesa desesperada, dando as grazas por vir, porque non chegaba ningún medio”, explican os bombeiros. E seguen: “En San Vicente ou pobo estaba arrasado, pero había algunhas casas que se resistían, así que actuamos por volvíase prender, e así foi. Levounos toda a tarde do luns apagar vos rescoldos”.
Dende Ourense, aínda se moveron a Quiroga, para servir auga aos forestais cando montaban contras para parar o lume.
“Foron días moi intensos e con moito traballo, sobre todo ao principio, porque había poucos servizos de extinción, a UME, os forestais, Valdeorras e nós, nin sequera podían voar os medios aéreos, polo intenso fume”, detallan, explicando que o luns xa se uniron os bombeiros do Consorcio de A Coruña.